På toget

Omverda strøymer mot meg
med hastande vengeslag,
flyg rett mot meg,
smett forbi
i same augneblenken
som eg
går i eitt med
alt som
oppsøkjer meg.

Eg rører meg raskt
mot omverdsfuglen,
han kverv
i same augneblenken
som augo mine
omfamnar
heile kroppen.

Slutt på
togturen
– eg går sakte
i møte med
alt det ukjent
kjende,
kverv inn i
framtidssoga.

Share

Turist i eige liv

Sein kveld, han stig ut av bilen, eit pip fortel at bilen er låst.
Nytt pip i inngangsdøra helsar velkomen heim att, ljosa slår seg på innover i store rom utan innslag av Ikea.
Set seg ned i ein djup sofa medan det strøymer sansemusikk frå usynlege høgtalarar og aksjekursar flimrar over ein fjernsynsskjerm i elefantformat.
Sukkande opnar han ein Samsung Galaxy Note 10+, registrerer nokre halv-viktige e-postar.
Finn seg eit glas med italiensk raudvin, konstaterer at det er ein lett vin, grei no om sommaren, men ikkje kraftig nok til eit skikkeleg kjøtmåltid.
Opnar nettbrettet for å sjekka overskrifter på VG, det meste er uinteressant.
Trekkjer pusten, sig inn i halvsøvne, reiser til i ei halvmytisk draumeverd, der faren stryk han over håret, mumlar fram, nesten litt messande: “Du vesle kar, du vesle kar”.
Svevnen tek eit bamsetak, figuren i den djupe sofaen får ikkje med seg at børsen går kraftig ned.
Farshanda i draumen forsvinn i lause lufta.
Den digitale hushjelpa, Alexa, fortel med klokkeklar metallstemme: “It’s seven o’clock”.
Utgangsdøra opnar seg, bildøra opnar seg, det er klart for ein ny dag.

Share