Framandt folkeslag
dei leikande menneska,
har alltid stått
på god avstand
og observert
dei leikande eksemplara
av manneætta,
ikkje utan misunning
og halvdøyvde ynske
om å kunna slutta seg til
flokken av dei leikande.

På den andre sida,
for det finst minst
to sider,
nokon må vera tilskodarar
som kan observera og
setja pris på dei som
gler omgjevnaden sin
som leikande menneske.

Kvar har sin plass.