– Eg er klår i skolten,
sa gamlefar,
med ein brei smil
rundt munnen
og glimt i auga
smaug han seg raskt og annsamt
inn i arbeidet på garden,
han visste kven han var
og kva som skulle gjerast

å kunna vera
klår i skolten
er eit sterkt ynske
for nokon kvar
når dagar og år
samlar seg saman,

gamlefar viser veg,
held det gåande,
klåre skoltar
går ikkje ut
på dato,
– iķkje alltid.